Τρίτη, 19 Σεπτεμβρίου 2017

Έψαξα στα μάτια για ζωή


Και ξαφνικά σταμάτησα..
Μια μικρή περιστροφή του λαιμού δεξιά, και η ματιά σταμάτησε και αυτή.
Μπροστά μου μια εικόνα.. Μια γνώριμη από το παρελθόν εικόνα.
Ένα πλάσμα μυθικό που από την άβυσσο του πελάγους, ξεβράστηκε στην μολυβένια ακτή,έχασε την πνοή και έμεινε και αυτό εκεί..
Προσπάθησα να δω μέσα από το μεγάλο του μάτι κάτι για το απόκοσμό του.
Πως μπορείς να δεις όμως ζωή μέσα από κάτι που δεν έχει ζωή..
Μπορείς σκέφτηκα..
Και φαντάστηκα, και ξεχάστηκα σαν ένα μικρό παιδί.
Έχουν περάσει δυο χρόνια από τότε που το είδα για πρώτη φορά σε κάποιο άλλο σημείο της παραλίας.. Τότε δεν μπορούσα να δω καθαρά και προσπέρασα..
Θα μείνει εκεί μέχρι η ασημομολυβένια άμμος να το καταπιεί στα έγκατα της.
Η κάποιος άνθρωπος το αφανίσει στο τζάκι του κάποια κρύα νύχτα του χειμώνα..
           Ντόμπερμαν με σώμα ιππόκαμπου 
                                                                   ... Η απλά κάτι άλλο.

Σε έναν τόσο σκληρό κόσμο, μπορώ να επιβιώσω μονάχα αν σπάω τις αλυσίδες που κρατούν την φαντασία μου κλειδωμένη στο κελάρι του καθωσπρεπισμού..

Τετάρτη, 26 Απριλίου 2017

''Δελφίνι πάνω απ τα σύννεφα''

Τετάρτη 26 Απρίλη 2017 

Παραλία Αστέρι, Νότια Λακωνία  11:14 πμ

Όπως κάθε φορά έτσι και σήμερα άφησα το αυτοκίνητο κάτω από τον ευκάλυπτο, και κατέβηκα στην παραλία .. 
Εδώ στην Κυανή Ακτή.
Σήμερα δεν θα περπατήσω σκέφτηκα, απλά θα κάνω το κολύμπι μου και θα φύγω..
Στην συνέχεια άλλαξα πάλι γνώμη.
Πρώτα γρήγορο περπάτημα στην ηλιόλουστη και ήρεμη ακρογιαλιά και στον γυρισμό κολύμπι.
Ξεκίνησα λοιπόν από το Έλος με προορισμό το βιβάρι και πάλι πίσω..
Ωραία η περιγραφή, ακόμη καλύτερο το ζωντανό φυσικά έτσι;
Όμως σήμερα όπως και κάποιες άλλες φορές αυτή η υπέροχη διάθεση εξανεμίστηκε..
150 μέτρα μετά την παραλία Αστερίου..
Στα 60 μέτρα το είδα και άρχισα να τρέχω προς τα εκεί,αφήνοντας ένα αυθόρμητο (όχι ρε) 
Στην αρχή και πριν φτάσω κοντά πίστεψα πως είναι φώκια,
πλησιάζοντας κι άλλο είδα πως ήταν ένα δελφίνι.
Απογοήτευση..  Θλίψη, στεναχώρια.
Το κοίταξα ξανά και ξανά να δω αν έχει κάποιο χτύπημα (ορατό) Εκτός από ένα ίσιο σχίσιμο 20 εκατοστά στο κάτω μέρος και πίσω, δεν μπόρεσα να δω κάτι άλλο. 
Βέβαια τις τελευταίες ώρες από ότι κατάλαβα το είχαν πλησιάσει και σκυλιά. Σε αυτό οφείλεται και η ''ζημιά'' αυτή κάτω απ τον λαιμό του. (Φαίνεται στις φωτογραφίες)
Μετά κάλεσα για ακόμη μια φορά το Λιμενικό Γυθείου, όπου και πήγαν στο σημείο λίγο μετά..
Και εγώ συνέχισα την πορεία μου πίσω, προς την Κυανή Ακτή.
Καμιά όρεξη για κολύμπι πλέον, κάθισα λίγο στην παραλία και στο μυαλό μου είχα ''υποθετικά στιγμιότυπα'' 
Σκεφτόμουν ότι μπορεί να έχασε την πορεία του και να βγήκε έξω, με αποτέλεσμα αυτό το υπέροχο πλάσμα να έσβησε από ασφυξία αβοήθητο..
Μετά σκέφτηκα ότι ίσως το χτύπησε κάποιο σκάφος..
Τελευταία έβαλα στο μυαλό μου την περίπτωση κάποιος να το χτύπησε με σκοπό να το σκοτώσει..
Το έβαλα τελευταίο στο μυαλό μου γιατί εξοργίζομαι και μόνο με την σκέψη αυτή..
Λίγους μήνες πριν, είχα ανεβάσει ένα βιντεάκι με ένα δελφίνι στο βάθος της Κυανής Ακτής, που έπαιζε στα νερά της..
Αυτή ήταν η τελευταία μου σκέψη σήμερα.. Εκεί.. Καθισμένος στην άμμο και κοιτάζοντας βαθιά μέσα μήπως και το ξαναδώ..
Καλό απόγευμα..






Πέμπτη, 20 Απριλίου 2017

Καλησπέρα Έλος

Καλησπέρα .. Καλησπέρα και ξανά καλησπέρα..
Χάθηκα λιγάκι το ξέρω, αλλά το έχω γράψει πολλές φορές,εδώ θα γράφω όταν μου ρθει..
Ελπίζω να περάσατε όμορφα τις ημέρες του Πάσχα ότι κι αν κάνατε.
Κι αν φύγατε για το χωριό, την πόλη η ακόμη κι αν μείνατε στα ίδια..Σημασία έχει να περάσατε όμορφες στιγμές με υγεία και αγαπημένα πρόσωπα τριγύρω σας.
Ένα ανοιξιάτικο,συννεφιασμένο σούρουπο το αποψινό Πέμπτη 20 του Απρίλη..
Και όπου κι αν περπατήσεις όλο το Έλος μοσχοβολά πορτοκαλοανθούς, ακόμη και μέσα στα σπίτια,λίγο τα παράθυρα να ανοίξεις και μοσχοβολούν τα πάντα..
Και ενώ γράφω δυο λόγια ακόμη, απ το παράθυρο βλέπω το σκοτάδι πού πέφτει και σκεπάζει το χωριό.Φώτα τρεμοπαίζουν μακριά, είναι τα φώτα απ τα γύρω χωριά. 
Κοιτάζω αυτήν την στιγμή και το περίγραμμα της κορυφής του Ταυγέτου που σκοτεινιασμένος μοιάζει λες και κάποιο μικρό παιδί ορθώθηκε μπροστά του και το έβαψε με το μολύβι του..
Με αυτήν την ''εικόνα'' θα σας καληνυχτίσω, και με μια φωτογραφία σημερινή από την φουρτουνιασμένη Κυανή Ακτή, "τραβηγμένη" με την κάμερα του κινητού τηλεφώνου..
Καλό βράδυ από την πάνω γειτονιά ..

Σάββατο, 11 Μαρτίου 2017

Κοιτάζοντας πάνω από τους αμμόλοφους του Λακωνικού κόλπου (Φώτο-πανόραμα)

Βρίσκομαι...
Στο κέντρο (ακριβώς) του Λακωνικού κόλπου, του Νοτιότερου της ηπειρωτικής Ελλάδος.Ψηλά και πάνω στους αμμόλοφους, πλάι στο κύμα,ανάμεσα στην παραλία 'Ελους και Αστερίου.
Αριστερά ο Ταΰγετος, στο κέντρο ο Πάρνωνας και δεξιά η Κουρκούλα.
Ο ουρανός επιβλητικός δείχνει ότι σε λίγο θα ξεσπάσει καταιγίδα..
Πεύκα, άμμος,θάλασσα .. υπέροχη φύση.
(Πατήστε για να την δείτε σε πλήρη οθόνη)


Σάββατο, 18 Φεβρουαρίου 2017

Το τελευταίο ταξίδι της Κίρκης


Κυανή Ακτή προς Βιβάρι, Λακωνία..

Ένα χειμωνιάτικο μεσημέρι,συννεφιασμένο, μουντό,άχρωμο..

Λυπημένο σαν μια ιστορία..

Άλλο ένα ''ταξίδι'' με παρέα, την φαντασία την πλανεύτρα !!!

Σάββατο, 21 Ιανουαρίου 2017

Μικρά Ταξίδια..


Πόσες φορές από τις τόσες της ζωής μου ήταν που βρέθηκα εδώ..
Τόσες πολλές..
Κι όμως ακόμη δεν καταλαβαίνω τι απ όλα, είναι αυτό που με κέρδισε τελικά..
Μπορεί να είναι απλά η μαγική ησυχία, που προκαλεί μια παλίρροια ηρεμίας που σε σκεπάζει..
Ίσως είναι το παγωμένο χειμωνιάτικο βούλιαγμα στην άμμο..
Περπατάς τόσο κοντά,αλλά βρίσκεσαι τόσο μακριά..
Κι όσο κι αν γυρνάς πίσω να ψάξεις τα χνάρια σου αυτά δεν υπάρχουν. Όχι...
Το κύμα δεν τα έσβησε, τα πήρε μαζί του για άλλα ταξίδια..
Μιας και μιλάω για ταξίδια, εκτός από ένα σώμα ταξιδεύει και η σκέψη..
Και όλη η ομορφιά βρίσκεται σε αυτό το ταξίδι..
Εσύ που τώρα διαβάζεις αυτά τα λίγα λόγια, και ίσως γελάσεις, απορήσεις, χλευάσεις..
Εσένα που όλα αυτά θα σου φανούν περίεργα..
Για εσένα τα γράφω..
Η ζωή είναι πολύ λίγη, σώνεται κάθε λεπτό που περνά..Για όλους
Και είναι τόσο όμορφη που να πάρει..
Δεν υπάρχει χρόνος και χώρος για πέτρινες ψυχές..
Για εσένα τα γράφω..
Κι αν φοβάσαι μην σε χλευάσει, γελάσει, ο ίδιος σου ο εαυτός για αυτές του τις σκέψεις, μίλα του για το ταξίδι της ψυχής.. Και άφησέ τον να απορεί με εσένα..
Για εσάς τα γράφω..
Και για εμένα... Για να μην ξεχνιέμαι και χάνομαι στην πραγματικότητα..

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *